To bowiem jest wolą Ojca mego, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w Niego, miał życie wieczne. (J 6,40)

Słowo „widzi” w tekście oryginalnym to: theōreō, które jest używane w przypadku uważnego oglądania np. w teatrze. W Tradycji to słowo również określa kontemplację.

Kontemplacja Jezusa prowadzi do wiary, która daje życie zōē. Kontemplacja daje zōē. To życie sprawia, że na wszystkie moje aktywności rozlewa się Łaska, życiodajny puls Boga, Jego oddech.

W każdej chwili mogę się zatrzymać, złapać oddech i >> spojrzeć << oczami wiary na Jezusa, czyli kontemplować Jezusa. To nie jest wyobrażanie sobie, to nie jest myślenie. Kontemplacja (theōreō) to uważność, to uważna obserwacja, to czekanie na objawienie, to zanurzenie się w bezruchu…

i to daje mi życie.